The Miðhraun Family

In 1988, Bryndís and her husband Sigurður moved to Miðhraun, a sheep farm in the family for six generations since 1850, to follow their dream of countryside life. Over the years, they tried many ventures, the most successful being a fish-drying company that employed 40 people from 1997 until 2016, ending when the factory burned down.

In 2017, they turned to tourism as a temporary solution—and it soon grew into a thriving family business. Today, Bryndís and Sigurður, along with their three children, Anna, Guðmundur, and Steinunn, and daughter-in-law Gintare, welcome guests with warmth and a love for the countryside that makes every stay memorable.

Hér er 30 ára afmælis blogg sem nær yfir sögu okkar fyrstu 30 árin eða til ársins 2018.

Félagsbúið Miðhrauni 30 ára

Árið 2018 var 30 ára afmælis ár Félagsbúsins á Miðhrauni.

Það stóð alltaf til að halda upp á afmælið með pomp og prakt blása í lúðra, bjóða vinum, velunnurum og öllu því góða fólki sem hjá okkur hefur unnið til veislu, en tíminn hefur flogið frá okkur svo það verður bara að bíða betri tíma.


Okkur langar til þess að líta aðeins til baka og rifja upp það liðna.

Við Siggi fluttum í sveitina 1987 með Önnu 1 árs, þetta var sveitin mín þar sem ég er fædd og uppalin. Ég flutti til Reykjavíkur til þess að fara í nám og bjó þar í 10 góð og skemmtileg ár, þar kynntist ég Sigga og eignaðist Önnu. Það var ekki síður Sigga draumur að flytja í sveit og þegar hann fékk þessa hugdettu að flytja á Miðhraun og fara í loðdýrarækt hugsaði ég mig ekki lengi um þó ég vissi ekkert um þennan búskap enda kannski eins gott því annars hefðum við aldrei flutt í sveitina. Mamma og pabbi bjuggu á Miðhrauni þar sem þau stunduðu búskap og ráku blómlega ferðaþjónustu, þau tóku okkur opnum örmum og buðu okkur velkomin.

Þar með hófst ævintýri Félagsbúsins sem stofnað var ári síðar 1988 og hefur verið að vaxa og þroskast síðan eins og vel alið barn.

Við byrjuðum á að byggja okkur 38fm hús til að búa í og hófumst síðan handa við að byggja upp búið. Við byggðum 2 stór loðdýrahús á Miðhrauni, skinnaverkunn (með fl bændum) og síðan okkar eigin fóðurstöð.

Fyrstu árin voru mjög erfið, loðdýraræktin stóð ekki undir væntingum. Verð á skinnum lækkaði stöðugt og kostnaður jókst, við þurftum að leggja á okkur þrotlausa vinnu til að láta hlutina ganga upp. Siggi þurfti aftur að fara að vinna við smíðar í bænum til af fá einhverjar tekjur, og við reyndum ýmislegt til að láta þetta ganga upp, við t.d tókum að okkur krakka í sveitina, keyptum holdakálfa frá Gunnarsholti og reyndum kálfaeldi, fórum í stórfellt fiskeldi með Þórði bróðir og pabba þar sem við ræktuðum bleikju, settum upp seiðaeldi, margar jarðtjarnir og seldum ferska og frosna bleikju um allan heim.

Nú árið er liðið í aldanna skaut og aldrei það kemur til baka, nú gengin er sérhver þess gleði og þraut, það gjörvallt er runnið á eilífðar braut, en minning þess víst skal þó vaka.


“Valdimar Briem 1848 – 1930”

Byggingarflokkur Guðmundar og Önnu við stækkun á ferðaþjónustu þeirra 1990.

Anna og litla húsið okkar byggt 1987

Fiskþurrkun

Það var ekki fyrr en við tókum ákvörðum um að hætta í loðdýraræktinni og breyta húsunum í fiskþurrkunn að hlutirnir fóru að ganga vel hjá okkur. Við endurbyggðum loðdýraskálana og breytum þeim í þurrkhús og byggðum til viðbóta 700 fm eftir þurrkunnarhús. Næstu ár voru mjög farsæl, við náðum mjög góðum tökum á að þurrka fisk og hönnuðum fullkomna tölfustýrða þurrkklefa og vorum með eina af toppvörunum á markaðnum í Nígeríu í mörg ár.

Næstu ár einkenndust af mikilli uppbyggingu, við byggðum við frystihús með kæla og frystiklefa, keyptum notaða frystiverksmiðju í Danmörku sem við rifum niður og fluttum hingað og byrjum að frysta og hakka fisk sem ekki var hægt að þurrka og seldum hann til danskra loðdýrabænda. Við gerðum út 3 flutningabíla, 2 trailera og einn kassabíl sem sáu um að sækja hráefni daglega. Þetta gekk mjög vel og vorum við komin með yfir 40 manns í vinnu.


Allan þennan tíma frá 1987 og til dagsins í dag erum við búin að vera að byggja og framkvæma og fyrir brunann vorum við komin með yfir 6000fm atvinnuhúsnæði, 2 hitaveitur, vatnsveitu og mörg íbúðarhús.

Árið 2012 byggðum við ný 2000fm hús, keyptum þýskan notaðan færibanda þurrkara frá Póllandi rifum hann niður og fluttum á Miðhraun og settum upp í húsin og ákváðum að skoða þann möguleika að fara að þurrka þang og þara og setja upp verksmiðju til að framleiða alginat. Við vorum komin á kaf í þetta spennandi verkefni með hóp sérfræðinga frá Skotlandi og S- Afríku, við keyptum vinnsluskip frá Hollandi sem við skírðum Þangbarna Fyrsta og vorum með stór plön.

Þetta var skemmtilegur tími og kynntumst við mörgu skemmtilegu og hæfileikaríku fólki í þessum litla ,,þangheimi,, héðan og þaðan úr heiminum, við fórum í mörg ferðalög og fengum marga gesti til skrafs og ráðagerðar.

Í nóvember 2016 brann fiskþurrkunin okkar til kaldrakola og eftir það urðu margar breytingar í okkar lífi, þetta var mikið áfall sem erfitt var að komast út úr, við tókum þó fljótlega þá ákvörðun að byggja ekki aftur upp fiskþurrkunina enda margra ára starf sem þarna hvarf á einu bretti og fraus okkur hugur að hugsa til þess a byggja þetta allt upp aftur. Samt sem áður hugsuðum við með söknuði til þessa tíma, þeirra frábæru viðskiptatækifæra sem þarna voru, til markaðarins og okkar góðu viðskiptavina og samstarfsfélaga, Sunil, Harrys, Chinkata, Clara til yndislegu Kötu hjá Sölku fiskmiðlun. Þetta var skemmtilegur tími, tími mikilla reynslu og góður skóli. Við eigum eftir að heimsækja vini okkar í Nígeríu aftur og höfum ekki skilið við þann kafla í lífi okkar.

Í kjölfari þessa áfalls sem bruninn var tókum við ýmsar ákvarðanir, við seldum t.d frystiverksmiðjuna okkar til Klofnings á Suðureyr.

Önnur stór ákvörðun sem við tókum var að bakka út úr áformun okkar með þang og þara verkefnið. Við seldum Þörungaverksmiðjunni á Reykhólum Þangbrand og erum enn að ákveða hvort við seljum þurrkarann eða notum hann sjálf í annað spennandi verkefni sem hér er í þróun.

Eftir brunann þurftum við að horfa á eftir mörgu af okkar góða starfsfólki sem hér bjó og vann, það var sárt en svona er lífið. Fólkið okkar dreifðist um landið til Keflavík, Reykjavík, Borgarnes, Stykkishólm og sumir fóru til síns heimalands, við erum enn í sambandi við flesta enda flestir vinir okkar til margra ára.

Nokkrir starfsmenn urðu eftir og tóku þátt í að byggja hér upp nýja atvinnugrein sem er ferðaþjónusta og er okkar aðal atvinnugrein í dag og gengur undir nafninu Lava Water. Íbúðir og aðstaða sem áður var notuð fyrir starfsfólk var tekin í gegn og endurnýjuð fyrir ferðafólk. Við bjóðum upp á herbergi með sameiginlegu eldhúsi og baði, herbergi með sér baðherbergi einstaklings íbúðir í nokkrum stærðum fyrir fjölskyldur og hópa frá 2 manns til 9 manna hús.



Ferðaþjónustan hefur gengið mjög vel og fáum við góð meðmæli og skemmtilega ferðamenn, við höfum fengið tilnefninguna Super host nokkrum sinnum í röð á Airbnbn og er um við með 500 umsagnir og einkunn upp á 9,4 hjá Booking.com Þetta er þakklátt starf og fær maður góða þjónustu vel borgaða með þakklæti og vináttu ferðamanna.

Anna hefur tekið að sér að vera í forsvari fyrir ferðaþjónustuna og gerir hún það einstaklega vel og er vel liðin af öllum, hún hefur séð um allt viðmót ferðaþjónustunnar, settupp heimasíðu og séð um samskiptin við ferðaþjónustur og bókunarfélög.

Við höfum líka verið mjög heppin með starfstúlkur okkar Ilona, Gintare, Asta og Eivile sem sjá um þrifin og fá þær toppeinkunn gesta fyrir þrif. Guðmundur Andri sér um garðana og umhverfið ásamt fl störfum á vélum og tækjum.

Þórður bróður gengur inn í þau störf sem þarf enda liðtækur í allt hvort sem er að mála, smíða, vinna á gröfum, ýtu og fl. hann hefur ásamt Gunna á verkstæðinu okkar sem einnig er mjög fjölhæfur og Sigga séð um allt sem kemur að uppbyggingunni hér í ferðaþjónustunni, ásamt fl. smiðum pípurum og rafvirkjum, þannig að enn er fullt að skemmtilegu og góðu fólki í kringum okkur.


Nýjasta verkefnið

Við keyptum 10 fullbúin 70 fm timburhús frá Byko Lat í Lettlandi, þau voru flutt hingað með skipi á Grundartanga og keyrð hingað heim og sett niður á tilbúna grunna sem okkar menn voru búnir að hafa til, þessa dagana er verið að klára ýmsan frágang, tengingar og umhverfi og vonum við að þetta verði tilbúið fyrir sumarverktíðina.

Sveitastörfin mega ekki gleymast

Við höfum alla tíð verið með einhvern búskap, hesta, hænur, lífrænt fjárbú og á tímabili vorum við með holdanaut, svín og býflugnarækt.

Ýmsar hugmyndir eru hér í vinnslu varðandi afþreyingar á svæðinu sem spennandi verður að auglýsa þegar nær dregur.


Siggi er með mörg járn í eldinum og margar hugmyndir í vinnslu til að framkvæma í húsunum sem eftir stóðu í brunanum. Það er ekki hægt að láta húsin standa tóm, það þarf að finna einhvað sniðugt verkefni til að koma hjólunum aftur í gang, hann er með magnaðar hugmyndir í vinnslu sem tíminn verður að fá að leiða í ljós hverjar eru. Allavega lítur ekki út fyrir að við verðum verkefnalaus á næstunni.


Þessi ár hafa verið skemmtileg og góð en líka krefjandi. Lífið er fullt af spennandi tækifærum og ef maður grípur þau ekki gera það einhverjir aðrir. Við höfum allavega prófað ýmislegt, sumt gengið vel en annað ekki. Við lítum bjartsýn til framtíðar og vonum að árið 2019 verði gott fyrir alla.


Við hjá Félagsbúinu Miðhrauni óskum ykkur öllum gleðilegs árs og þökkum fyrir allt gamalt og gott til margra ára.


Bryndís Guðmundsdóttir og Sigurður Hreinsson

Sign up for our email list

Sign up for our email list